Een kustdorp, twee broers en een olijf genaamd Patrinia.
Het verhaal van deze olijfolie begint niet in een directiekamer, maar op een heuvel boven de Golf van Korinthe, waar het dorp Melissi al zo lang olijven perst als men zich kan herinneren. Thanos en Panos Kloutsiniotis groeiden op met verhalen over die oogst van een afstand, totdat ze op een novemberdag terugkeerden naar hun geboorteplaats en er middenin terechtkwamen. Het idee ontstond na een bezoek aan hun geboorteplaats, het kustdorp Melissi, waar ze toevallig getuige waren van de olijvenoogst. Wat ze daar aantroffen – manden vol olijven die net rijp waren, de hardwerkende handen van de familie voordat het fruit te rijp werd, de bijzondere stilte van een werkende olijfgaard – werd de reden dat Ladolea überhaupt bestaat.
Ze hadden het simpel kunnen houden en alles kunnen verkopen wat de bomen opleverden. In plaats daarvan concentreerden ze zich op inheemse variëteiten en oogstten ze de vruchten terwijl ze nog onrijp en groen waren, zodat ze hun meest expressieve aroma's zouden afgeven. Deze fles is het rustigere, elegantere resultaat: een olijfolie van één enkele variëteit, volledig gemaakt van Patrinia- olijven, een variëteit die inheems is in dit deel van Korinthe en zelden apart gebotteld wordt.
Waar het groeit
De olijven voor deze olie komen uit Melissi, een kustplaatsje in Korinthe, Griekenland, waar de olijfgaarden aflopen naar het water en de zeelucht constant door de bomen waait. Het is niet het dramatische, terrasvormige berglandschap dat je je misschien voorstelt bij andere Griekse oliën – het is een glooiender terrein, dicht bij de kust, en die nabijheid is terug te zien in de olie. Patrinia is een variëteit die op dit specifieke licht en de zilte lucht reageert met zachtheid in plaats van intensiteit, en dat is precies het karakter dat de gebroeders Kloutsiniotis wilden vastleggen in plaats van corrigeren.
Een vroege, weloverwogen oogst
Elke beslissing hier is gebaseerd op de smaak. De olijven worden in november, een vroege oogst, geplukt, ruim voordat ze donkerder en zachter worden door rijpheid. Vroeg plukken betekent minder olie per boom en meer werk voor de plukkers – de productie is in dit stadium lager, maar de olijven hebben een fruitigere en intensere smaak die simpelweg niet te evenaren is met olijven die later in het seizoen, om praktische redenen, worden geplukt. Het is een afweging die alleen zinvol is als smaak, en niet opbrengst, het eigenlijke doel is.
Vervolgens worden de olijven dezelfde dag nog gemalen, voorzichtig en zonder verhitting. De olie wordt koud geperst bij een temperatuur onder de 27 °C en blijft ongefilterd, zodat niets van het natuurlijke karakter van de vrucht verloren gaat of wordt verdund omwille van een schonere fles. Wat je krijgt is de olie zoals die rechtstreeks uit de steenpers komt: troebel in zijn jeugd, levendig en volledig zichzelf.
Hoe het smaakt
Bij het inschenken valt meteen de ingetogenheid op. Het aroma is delicaat en zoet, met tonen van banaan en verse kruiden, en de kleur is licht, bleek goud in plaats van het diepe groen-goud van een robuustere olie. In de mond blijft de smaak zacht – er is weinig van de scherpe peperigheid die veel Griekse extra vierge olijfolie kenmerkt. In plaats daarvan is er een zachte rondheid, een subtiele zoetheid en diezelfde kruidige toets die van geur tot afdronk aanwezig is. Proefnotities van onafhankelijke recensenten beschrijven vergelijkbare Patrinia-oliën als delicate fruitige aroma's met bloemige en pijnboompitachtige tonen, licht plantaardig in de mond met hints van radijs – een profiel dat meer gericht is op nuance dan op uitgesproken smaken.
Deze olie is perfect voor gerechten die zouden worden overstemd door een meer uitgesproken smaak. Druppel hem, onverdund, over gegrilde witte vis, gestoomde groenten, een simpel kommetje yoghurt met komkommer, of een bordje zachte kaas met honing. Hij combineert goed met milde smaken – groenten, vis, wit vlees en een lichte vinaigrette – de soort gerechten waarbij je wilt dat de olie de smaken verzacht en afrondt in plaats van ermee te concurreren. Ook is hij heerlijk als je hem rechtstreeks over warm brood druppelt, zonder er verder iets aan toe te voegen, zodat het aroma van banaan en kruiden volledig tot zijn recht komt.
De amfora, opnieuw vormgegeven
Kijk naar de pot nog voordat je hem openmaakt en je ziet een klein stukje archeologie. De terracotta verpakking van Ladolea is qua vorm geïnspireerd op de Aryballos , een oude Korinthische pot uit 700 voor Christus, die bekendstaat om het gebruik ervan door Olympische atleten die hun lichaam insmeerden met olijfolie voor de wedstrijden. Het is een opvallend detail als je het eenmaal weet: precies in deze regio werd bijna drieduizend jaar geleden al olijfolie geproduceerd en gebruikt voor ceremoniële en sportieve doeleinden, en de verpakking die nu op je aanrecht staat, is een directe, bewuste verwijzing naar die geschiedenis, in plaats van een decoratieve versiering die zomaar uit het niets is overgenomen.
De materiaalkeuze is ook volledig praktisch. Het ondoorzichtige oppervlak van het terracotta voorkomt dat licht doordringt, wat helpt om de aroma's van de olie te behouden – licht en warmte zijn de twee factoren die een verse olie het snelst doen vervagen, en klei lost beide problemen eleganter op dan getint glas ooit zou kunnen. Het ontwerp is ook in de buitenwereld niet onopgemerkt gebleven: de verpakking van Ladolea heeft internationale erkenning gekregen, waaronder een Red Dot Communication Award en een Silver Pentaward voor het amfora-concept.
Wie heeft dit gemaakt?
Achter het label staan twee broers die de taken verdelen zoals broers met verschillende achtergronden dat vaak doen. Panos, een chemisch ingenieur, houdt toezicht op de productie en kwaliteitscontrole, terwijl Thanos, met een economische achtergrond, de zakelijke kant beheert. Hun model is ongebruikelijk, maar in positieve zin: in plaats van zelf alle olijfgaarden te bezitten, werken ze rechtstreeks samen met geselecteerde olijfproducenten. Ze bieden advies en seminars aan, zodat de telers zich volledig kunnen richten op de juiste teelt van de olijven, terwijl Ladolea de verantwoordelijkheid neemt voor de extractie en alles wat daarna komt. Het is een partnerschap gebaseerd op wederzijds vertrouwen, en dat is terug te zien in de consistentie van het eindproduct.
De teelt zelf gebeurt zonder compromissen. De olijven worden met de hand geplukt en geteeld zonder pesticiden of synthetische chemicaliën. Deze aanpak kost meer arbeid, maar zorgt ervoor dat het fruit – en de olie die eruit geperst wordt – dichter bij de natuurlijke productie blijft.
Wij brengen het naar uw tafel.
- Als finishing oil — royaal over gegrilde zeebrasem, gestoomde asperges of een bord verse feta scheppen vlak voor het serveren.
- In een lichte vinaigrette – opgeklopt met citroen en een vleugje mosterd voor een dressing die subtiel genoeg is om de zachte slasoorten of kruiden niet te overheersen.
- Samen met brood en honing — een eenvoudige, bijna meditatieve manier om de kruidige banaansmaak op zijn eigen voorwaarden te proeven.
- Als cadeau is de terracotta amfora op zich al een waardevol geschenk, en het verhaal erachter biedt elke gastheer of gastvrouw iets echt interessants om over te praten aan tafel.
Waarom deze fles in je kast thuishoort
Er is geen tekort aan olijfolie in de wereld, en veel ervan smaakt naar weinig. Wat deze olijfolie de moeite waard maakt, is de optelsom van kleine, weloverwogen keuzes: een variëteit die de meeste producenten over het hoofd zien, een vroege en minder winstgevende oogst die puur op smaak is geselecteerd, een koude, zachte persing die de olie ongefilterd en authentiek houdt, en een verpakking die van een functionele fles een klein stukje Korinthische geschiedenis maakt dat je in je handen kunt houden. Twee broers hebben dit in één middag in de olijfgaard van hun familie gecreëerd, en elke fles sindsdien is een poging om datzelfde gevoel te vangen – de bijzondere rust van een Melissi-oogst, zachtjes ingeschonken en gedeeld.
